Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας - Gabriel Garcia Maquez

Ο κεραυνός που χτυπάει τις καρδιές του νεαρού Φλορεντίνο Αρίσα και της συνομήλικής του Φερμίνα Δάσα διακόπτεται απότομα από τη σφοδρή αντίδραση του πατέρα της και ακυρώνεται με το πέρασμα του χρόνου, όσον την αφορά.
   Ο Φλορεντίνο θα παραμείνει συναισθηματικά ανάπηρος σχεδόν για όλη του τη ζωή, μη μπορώντας να την ξεχάσει. Η Φερμίνα, αντίθετα, υποκύπτει στα θέλγητρα ενός γοητευτικού και έμπειρου γιατρού, φτιάχνει οικογένεια και εκλογικεύει την απώλεια του πρώτου άντρα στη ζωή της. Με φόντο τις ακτές της Καραϊβικής και δαμόκλειο σπάθη την τρομερή αρρώστια της εποχής, τη χολέρα, οι δύο πρωταγωνιστές επιζούν σαν να είναι απρόσβλητοι από την επιδημία, λόγω της δύναμης με την οποία ερωτεύτηκαν.
   Θα συναντηθούν μόνον όταν ο σύζυγος της Φερμίνα πεθάνει και το πεδίο για τον Φλορεντίνο είναι και πάλι ελεύθερο. Όχι μόνο δεν την ξέχασε -μετά από 51 χρόνια, 9 μήνες και 4 ημέρες που έχουν περάσει- αλλά δεν την ξεπέρασε ποτέ, και το ψήγμα της ελπίδας μέσα του έμεινε ζωντανό και ενεργό...

Πηγή: www.greekbooks.gr

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Είχα ακούσει τις καλύτερες κριτικές, ότι πολλές κοπέλες εντυπωσιάστηκαν με την πλοκή και το πόσο ρομαντικό βιβλίο είναι..
Λυπάμαι που θα το πω αλλά απογοητεύτηκα πλήρως! Μπορεί να είχε πολύ ωραία γραφή, με πλούσιες εικόνες ώστε να μπαίνεις μέσα στην ιστορία που διαδραματίζεται αλλά πολύ αργή πλοκή σε σημείο όμως να βαρεθώ τόσο πολύ που πολλές φορές σκέφτηκα να το παρατήσω!
Είναι πολύ ρομαντικό όντως η πραγματική αγάπη να κρατάει μέχρι τα βαθιά γεράματα αλλά είναι όντως αγάπη ή μήπως ψύχωση και εμμονή για μια γυναίκα που ούτε καν γνωρίζεις και απλά φαντάζεσαι; Είναι υγιές να παρακαλάς να πεθάνει ο σύζυγος του ανθρώπου που αγαπάς απλά για να παντρευτεί εσένα; Το φυσιολογικό δεν είναι να θέλεις το άτομο που αγαπάς να είναι ευτυχισμένο ακόμα κι αν δεν είναι μαζί σου; Αυτό δεν είναι αληθινή αγάπη; Ή ακόμα, πως μπορεί ένα άτομο που αγαπάει πραγματικά μια γυναίκα και να μπορεί να βάζει στο κρεβάτι του οποιαδήποτε γυναίκα του γυαλίσει; με συγχωρείτε αλλά εγώ έχω στο μυαλό μου αλλιώς την αληθινή αφοσίωση και αγάπη..
Ωραίο το βιβλίο αλλά δεν θα το διάβαζα δεύτερη φορά!

Έφη Ηλιοπούλου είπε...

Δεν μου άρεσε και ήταν πολύ βαρετό!